تبلیغات

دفتر مقام معظم رهبری
تاریخ انتشار : 29 اسف 1396 - 10:10  |  
کد مطلب: 8758
امام جمعه موقت سرایان گفت:امام هادی(ع) با آنکه در شرایط سختی بود ولی به مسایل اجتماعی و سیاسی جامعه‌اش توجه خاصی داشت. با همه محدودیت‌ها و اعمال بازداشت خانگی و محاصره و تجسس و هجوم وقت و بی‌وقت به خانه‌اش، آن حضرت(ع) به اشکال گوناگون فضای سیاسی جامعه را تبیین می کرد.

حجت الاسلام حسین یوسف پور امام جمعه موقت سرایان امروز صبح در گفت وگو با سرایان بیدار گفت :ویژگی های حضرت امام هادی (ع)، علم و عصمت و برخورداری از فضایل اخلاقی و قدرت تکوینی و برتری از همه افراد زمان خویش در همه خصلت هاست .
وی افزود: مسئولیت امام(ع) به عنوان حجت و خلیفه الهی بر زمین، محدودبه تبیین گری مسایل و تفسیر الهی از قرآن برای انسان ها نیست؛ بلکه دایره مسئولیت آنان همه بشریت است. آنان همانند خورشیدی هستند که ماسوی الله را به عنوان خلیفه الهی ربوبیت می کنند؛ حال اگر برخی ها خواسته و ناخواسته در برابر بهره گیری ظاهری از نور هستی بخش آنان، حایل و دیواری کشیده اند، به معنای عدم انجام مسئولیت نیست؛ بلکه آنان درباره همین افراد یعنی حتی دشمنان خویش از شیاطین جنی و انسی نیز نقش ربوبیت خویش را انجام می دهند و آنان را به کمال بایسته و شایسته شان می رسانند.
امام جمعه موقت سرایان اظهارکرد:از نظر قرآن کم ترین نقش ائمه اتمام حجت نسبت به دشمنان است تا کسی مدعی نشود که حق را ندیده و نمی شناخت و حجت بر او تمام نشده بود. خداوند می فرماید: و ما أهلکنا من قریه الا لها منذرون؛ و هیچ آبادی و شهری را هلاک نکردیم، مگر آنکه برای آن هشدار دهندگانی بود. (شعراء، آیه208)
یوسف پور گفت :امام علی النقی(ع) یکی از انذارکنندگان الهی بود که وجودش انذاری برای شیاطین جنی و انسی از عباسیان و دیگران بود. ایشان همه خصوصیات امامت را داشت و به مسئولیت خویش در حد استطاعت عمل می کرد و می کوشید تا به اصلاح امور امت در حد توان بپردازد؛ چنان که همه پیامبران این گونه عمل می کردند. این درحالی است که تقیه بر پیامبران(ع) جایز نیست درحالی که برای امامان تقیه جایز و بلکه در شرایطی واجب است؛ با این همه آنان به مسئولیت اصلاح گرانه خویش در امت اسلام می پرداختند و به تعبیر حضرت شعیب درحد استطاعت عمل می کردند .
وی خاطرنشان کرد:امام هادی(ع) در شهر سامرا در بازداشت زندگی می کرد. سامرا یک شهر نظامی و پایتخت بعضی از خلفای عباسی بود و انتقال امام به آن شهر، برای آن بود که آن حضرت و رفت و آمدها و روابطش را تحت کنترل داشته باشند. امام هادی(ع) را نیز عسکری می گویند؛ زیرا همانند فرزندش امام حسن عسکری(ع) در عسکر سامرا یعنی پادگان نظامی در بازداشت زندگی می کرد؛ از همین رو، در کتب روایی از آن دو امام(ع) به عنوان عسکریین(ع) یاد می شود.
امام جمعه موقت سرایان یادآورشد:آن حضرت(ع) با آنکه در شرایط بازداشت سخت خانگی بود، با این همه در حد توان به مسئولیت خویش در برابر شیعیان عمل می کرد.وبهترین تبیین کننده مسایل سیاسی عصرخودش بود، این درحالی بود که همواره تهدید به قتل می شد.
یوسف پور بیان داشت:شرایط سختی که آن حضرت(ع) در آن زندگی می کرد، در همه ابعاد زندگی ایشان نمود داشت. از آنجا که هر لحظه ممکن بود که عباسیان ایشان را به شهادت برسانند و بدگویان زمینه شهادت را فراهم آورند، تنها اعتماد و تکیه ایشان خداوند بود که بدان توکل کرده و خود را به ستون الهی حفظ و سرپا نگه می داشت ایشان با انتخاب شعاری برای نقش نگین انگشتری خویش سلامت از توطئه های دشمن را از خدا می خواست.
وی تصریح کرد:اگر خلیفه غاصب وقت از او تعهد گرفته تا در مسایل اجتماعی و سیاسی دخالت نکند، وی به حکم عهد با خدا، مسئولیت دارد که به مسائل مردم رسیدگی کند. وی اخلاق بندگی را حفظ عهود می داند، ولی هرگز حاضر نمی شود عهد با خدا را برای رضایت مخلوقی بشکند.
امام جمعه موقت سرایان عنوان نمود:به هرحال، امام علی نقی(ع) چنان برخوردار از صفات و ویژگی های امامت بود و در آن شرایط سخت مسئولیت خویش را انجام می داد که همه بالاتفاق، امامت ایشان را پذیرفته و بدان اقرار کرده اند. شیخ مفید در این باره می نویسد: امام بعد از ابوجعفر(امام جواد) فرزندش ابوالحسن علی بن محمد (امام هادی) بود، به خاطر اینکه خصوصیات امامت در او جمع بود و در فضل، کامل بود و جز او، جایگاه پدرش را کسی وارث نبود.
انتهای پیام/
 

نظر شما