تبلیغات

تاریخ انتشار : 20 شهر 1396 - 12:07  |  
کد مطلب: 8011
امام جمعه موقت سرایان گفت:مهمترین کارحضرت امام موسای کاظم تبلیغ دین خداوگسترش فرهنگ اسلام وتشریح معارف واحکام الهی بود

حجت الاسلام یوسف پور امام جمعه موقت سرایان صبح امروز درگفت وگوبا سرایان بیداربه منسبت سالروز ولادت حضرت امام موسای کاظم (ع)گفت:هفتمین امام شیعیان حضرت موسی بن جعفر علیه السلام درهفتم ماه صفر سال 128 هجری قمری در ابواء متولد گردیدونام پدربزرگوارش صادق ومادرگرامیش حمیده است.
وی افزود:میلادش برای امام صادق علیه السلام چنان شادی‌بخش بود که آن حضرت به‌همین مناسبت سه روزجشن گرفت و مردم مدینه را اطعام نمود.
امام جمعه موقت سرایان اظهارکرد:نام مبارکش موسی و القاب و کنیه هایش متعدد است؛ مشهورترین لقبش کاظم و صابر و معروف‌ترین کنیه‌اش ابوالحسن است. نقش نگین انگشتری‌اش جمله حسبی الله بوده است.
امامت
یوسف پور گفت:او که براساس تقدیر الهی قرار بود پس از پدر بزرگوارش امامت امت را به عهده بگیرد، تحت تربیت فوق العاده حضرت امام صادق(ع)مراحل رشدوکمال را پشت سرگذاشت ومرحله نوجوانی وجوانی را طی نمودبطوریکه تاآخرعمر،جلال وجمال الهی درصورت وسیرتش مشهودبود.
وی بیان داشت:ازحوادث مهم دوران جوانی آن امام، مرگ نابهنگام برادر بزرگترش، اسماعیل، بود که از الطاف خفیّه الهیّه محسوب می‌شد و زمینه‌ساز تثبیت امامت وی شد. تلاش امام جعفر صادق علیه السلام نیزدراین راستا وبه منظور جلوگیری از انحراف جریان امامت بود. هر چند بعدها نیز گروهی پیدا شدند و پس ازامام صادق علیه السلام معتقد به امامت اسماعیل گشتند و مرگ او را انکار نمودند.
دوران امامت
امام جمعه موقت سرایان اظهارداشت:ازمشکلات روزهای نخستین امامت موسی بن جعفر علیه السلام، ادّعای امامت دروغین برادر بزرگ‌تر حضرت، عبدالله افطح ،بود که گروهی را به دنبال خود کشید و فرقه “فطحیه” به همین ترتیب شکل گرفت. هر چند با برخورد روشنگرانه‌ی امام، عبدالله با شکست روبرو گردید.
یوسف پورعنوان نمود:دوران سی و پنج ساله امامت موسی بن جعفر مصادف بود با اوج قدرت حکومت بنی عباس و هم‌زمان با چهار تن از حاکمان عیّاش و خون‌آشام عباسی به‌نامهای منصور دوانیقی ، مهدی عباسی ، هادی عباسی و هارون الرشید که حضرت نیز به فراخور شرایط زمانیِ حساسِ هر یک، وظیفه سنگین امامت و هدایت امّت را به بهترین شکل ممکن به دوش کشید، و اگر چه با حوادث سهمگین و خونینی همچون واقعه فخ و شهادت مظلومانه گروهی از آل علی علیه السلام روبرو گردید، ولی لحظه‌ای از وظیفه خطیر خود کوتاهی ننمود و تلاش مستمر خویش را بکاربرد.
وی مهمترین کارامام موسای کاظم راتبلیغ دین خداوندوگسترش فرهنگ اسلام، تبیین و تشریح معارف و احکام الهی درقالب احادیث بلندوکوتاه وپاسخ به سوالات شفاهی و کتبی ،پرورش انسانهای مستعدوتربیت شاگردان والامقام وشاخص درمیدان علم وعمل ،مبارزه بی امان با حاکمان جوروستم وغاصبان خلافت وشکستن صولت شیطانی آنان درمیدانهای مختلف وتشریح مبانی حق وتربیت یاران مدیرومدبروخودساخته،کمک به مظلومان ومحرومان ودفاع ازحریم شیعیان وسامان دهی آنان دانست .
 
وی تاکیدکرد:امام علیه‌السلام دراین مسیر، نهایت تلاش خویش را مبذول داشت و درمواقع لازم ازاهرم‌های فوق‌العاده‌ای همچون استفاده ازمعجزه، دعای مستجاب و به‌کارگیری علم امامت بهره برد.
درایت امام
امام جمعه موقت سرایان تصریح نمود:روش امام آنچنان دقیق و حساس بود که تلاش چشمگیر و جاسوسی‌های مداوم حاکمان عباسی برای به‌دست آوردن سرنخی از اقدامات امام علیه السلام بی‌نتیجه بود، و امام همچنان در همه زمینه‌ها موفق و کارآمد به پیش می‌رفت و در اوج اقتدار معنوی و اجتماعی قرار داشت، به گونه‌ای که نگاه کل جهان اسلام متوجّه ایشان بود.
یوسف پور افزود:سرانجام هارون الرشید برای دستگیری امام شخصاً به صحنه آمد و طی صحنه‌سازی در کنار قبر رسول خدا صلی الله علیه و آله به جوسازی علیه امام پرداخت و او را در یک جلالت ظاهری ولی در پرده‌ای از ابهام با تشکیل دو کاروان مختلف از مدینه تبعید کرد و بارها به زندان انداخت. هارون چندین بار به ترور حضرت اقدام نمود و در بعضی موارد شخصاً وارد شد که هر بار ناموفّق بود.
ترور شخصیت امام
به گفته وی ازاین روهارون دریک حرکت جدید، اقدام به ترور شخصیت امام کرد که آن هم ناکام ‌ماند و وی از صحنه‌سازی و اقرار و اعتراف‌گیری هم طرفی نیست. رفتار حضرت در زندان در زمینه‌های مختلف عبادی، تربیتی، ارتباط با دیگران، و تأثیرگذاری بر دوست و دشمن و . . . چنان عمیق و موثر بود که هارون نهایتاً دستور داد سندی بن شاهک ، امام علیه السلام را در بیست و پنجم رجب سال 183 هجری قمری در پنجاه و پنج سالگی با خرمای زهرآلوده به شهادت برساند.
شهادت امام
امام جمعه موقت سرایان خاطرنشان ساخت:سعی فراوان دستگاه حکومتی هارون برای مخفی نگه‌داشتن شهادت امام علیه السلام و تلاش گسترده آنان برای عادی جلوه‌دادن مرگ حضرت، نشانه‌ی پایگاه رفیع اجتماعی امام و وحشت عباسیان از اوست.
یوسف پور بیان کرد:پیکر مطهرش پس از تحمّل سال‌ها زندان به‌طور معجزه‌آسایی توسط فرزندش علی بن موسی الرضا علیه االسلام غسل داده شد و در مقابر قریش در مدینه السلام ـ در حاشیه بغداد ـ مدفون گردید. مزار شریفش مورد توجه عموم قرار گرفت و سالها بعد نوه بزرگوارش حضرت امام جواد علیه السلام در کنارش دفن شد و شیعیان دلباخته‌ی آنها شهر کاظمین را در کنار تربت پاکشان تأسیس نمودند.
وی گفت:ازامام موسی بن جعفر دریای بیکرانی از معارف اسلام در توحید و نبوت و امامت و معاد، و احکام و آداب تربیتی ـ اخلاقی در قالب هزاران حدیث کوتاه و بلند، و شاگردان عالم عامل، و سیره عملی ارزشمند در میدان‌های مختلف، و نسلی پاک و بابرکت به یادگار مانده است.
انتهای پیام

نظر شما